Τι σχέση έχει μια κληρονομιά που χάθηκε… με τον χωρισμό σου;
Τι σχέση μπορεί να έχει μια οικογενειακή διαμάχη για μια κληρονομιά με έναν χωρισμό που συμβαίνει είκοσι ή τριάντα χρόνια αργότερα;
Με την πρώτη ματιά, απολύτως καμία.
Η μία αφορά χρήματα, περιουσίες και νομικές διαδικασίες. Η άλλη αφορά τον έρωτα, την εμπιστοσύνη και τις ανθρώπινες σχέσεις.
Κι όμως, μέσα από τη δουλειά μου με τη συστημική αναπαράσταση, έχω διαπιστώσει ότι πολλές φορές η σύνδεση ανάμεσα στα δύο είναι πολύ πιο βαθιά απ’ όσο θα μπορούσε κανείς να φανταστεί.
Δεν εννοώ ότι μια κληρονομική διαμάχη “προκαλεί” έναν χωρισμό. Ούτε ότι κάθε άνθρωπος που αντιμετωπίζει δυσκολίες στις σχέσεις του κουβαλά ένα οικογενειακό τραύμα. Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι σύνθετες και επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες.
Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου το συναίσθημα που έμεινε άλυτο σε μία γενιά φαίνεται να επανεμφανίζεται, με διαφορετική μορφή, στην επόμενη.
Και αυτό είναι ίσως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της συστημικής αναπαράστασης.
Δεν επαναλαμβάνεται απαραίτητα το γεγονός.
Επαναλαμβάνεται το βίωμα.
Η ιστορία ενός ανθρώπου που ένιωθε πάντα… δεύτερος
Πριν από αρκετό καιρό, ήρθε στη συνεδρία ένας άνδρας που είχε κουραστεί να ζει συνεχώς το ίδιο μοτίβο.
Δεν είχε σημασία πόσο διαφορετικές ήταν οι σχέσεις του.
Δεν είχε σημασία αν οι σύντροφοί του είχαν διαφορετικό χαρακτήρα ή διαφορετικό τρόπο ζωής.
Το τέλος έμοιαζε πάντα ίδιο.
Σχεδόν σε κάθε σοβαρή σχέση εμφανιζόταν ένα τρίτο πρόσωπο.
Μερικές φορές ήταν η μητέρα της συντρόφου του.
Άλλες φορές ένας φίλος.
Κάποιες φορές ένας πρώην σύντροφος.
Σε άλλη περίπτωση, ένα μέλος της οικογένειας.
Κάποιος αποκτούσε ολοένα και μεγαλύτερη επιρροή στη σχέση.
Οι ισορροπίες άλλαζαν.
Και τελικά εκείνος έμενε στην άκρη.
Οι σχέσεις διαλύονταν, αλλά αυτό που τον πονούσε περισσότερο δεν ήταν ο χωρισμός.
Ήταν το συναίσθημα.
Η αίσθηση ότι κάποιος άλλος είχε πάρει τη θέση του.
Ότι ο ίδιος δεν χωρούσε πια.
Ότι είχε αποκλειστεί.
«Δεν είναι φυσιολογικό να συμβαίνει συνέχεια»
Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που μου είπε.
«Δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Δεν γίνεται κάθε φορά να εμφανίζεται κάποιος που τελικά επηρεάζει τα πάντα.»
Πράγματι.
Όταν ένα μοτίβο επαναλαμβάνεται επίμονα, αξίζει να το εξερευνήσουμε.
Όχι γιατί είναι βέβαιο ότι υπάρχει μία συγκεκριμένη εξήγηση.
Αλλά γιατί πολλές φορές η επανάληψη δείχνει ότι κάτι βαθύτερο ζητά να αναγνωριστεί.
Η πληροφορία που δεν περίμενε κανείς
Καθώς προχωρούσε η συστημική αναπαράσταση, εμφανίστηκε μία οικογενειακή ιστορία που μέχρι τότε ο ίδιος θεωρούσε άσχετη με το πρόβλημά του.
Η μητέρα του είχε αποκληρωθεί.
Όχι απλώς οικονομικά.
Είχε ουσιαστικά αποκλειστεί από την πατρική της οικογένεια.
Είχε χάσει όχι μόνο την περιουσία, αλλά και την αίσθηση ότι ανήκει.
Δεν είχε αναγνωριστεί.
Δεν είχε δικαιωθεί.
Κουβαλούσε για χρόνια το βάρος αυτής της εμπειρίας.
Ο γιος δεν έχασε ποτέ περιουσία
Κι όμως…
Έχασε κάτι άλλο.
Τη θέση του.
Σε κάθε σημαντική σχέση ένιωθε ότι κάποιος άλλος τον αντικαθιστούσε.
Ότι κάποιος άλλος είχε μεγαλύτερη σημασία.
Ότι κάποιος άλλος αποφάσιζε.
Δεν επαναλάμβανε την αποκλήρωση.
Επαναλάμβανε τον αποκλεισμό.
Και αυτή είναι μία διάκριση που συναντάμε συχνά στη συστημική αναπαράσταση.
Το γεγονός αλλάζει.
Το συναίσθημα παραμένει.
Όταν η οικογένεια “μιλά” μέσα από τα μοτίβα
Σύμφωνα με τη φιλοσοφία της συστημικής αναπαράστασης, κάθε μέλος μιας οικογένειας έχει τη θέση του μέσα στο σύστημα.
Όταν κάποιος αποκλείεται, ξεχνιέται ή αδικείται, δημιουργείται μια ανισορροπία.
Η προσέγγιση αυτή υποστηρίζει ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι επόμενες γενιές μπορεί να εκφράσουν ασυνείδητα αυτή την ανισορροπία μέσα από τις δικές τους εμπειρίες.
Όχι επειδή είναι καταδικασμένες.
Όχι επειδή υπάρχει κάποια «κατάρα».
Αλλά επειδή ένα σημαντικό οικογενειακό γεγονός δεν βρήκε ποτέ τη θέση του στην ιστορία της οικογένειας.
Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι αυτή αποτελεί την οπτική της συστημικής αναπαράστασης και δεν συνιστά επιστημονικά τεκμηριωμένο μηχανισμό που εξηγεί όλες τις ανθρώπινες δυσκολίες.
Δεν αφορά μόνο τις κληρονομιές
Η ιστορία αυτή είχε ως αφορμή μια αποκλήρωση.
Θα μπορούσε όμως να αφορά οποιοδήποτε σημαντικό οικογενειακό γεγονός.
Έναν άνθρωπο που εκδιώχθηκε από την οικογένεια.
Ένα παιδί που δεν αναγνωρίστηκε.
Έναν πρόγονο που πέθανε πρόωρα και δεν αναφερόταν ποτέ.
Μια μεγάλη οικονομική καταστροφή.
Έναν χωρισμό γεμάτο πικρία.
Μια απώλεια που δεν πενθήθηκε ποτέ.
Στη συστημική αναπαράσταση, κάθε τέτοια ιστορία μπορεί να αποτελεί σημείο διερεύνησης όταν παρατηρούνται επαναλαμβανόμενα μοτίβα στις επόμενες γενιές.
Γιατί η κατανόηση πολλές φορές δεν αρκεί;
Έχω συναντήσει πολλούς ανθρώπους που γνωρίζουν ακριβώς γιατί δυσκολεύονται στις σχέσεις τους.
Μπορούν να αναλύσουν τον εαυτό τους.
Να εξηγήσουν τους φόβους τους.
Να περιγράψουν τα παιδικά τους βιώματα.
Κι όμως…
Όταν ερωτεύονται ξανά, αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο.
Η γνώση είναι πολύτιμη.
Δεν σημαίνει όμως ότι αρκεί πάντοτε για να αλλάξει ένα βαθιά εγκατεστημένο μοτίβο.
Η συστημική αναπαράσταση προσεγγίζει το ζήτημα διαφορετικά.
Δεν περιορίζεται στην αφήγηση.
Είναι μια βιωματική διαδικασία που επιτρέπει να αναδυθούν σχέσεις, δυναμικές και συναισθήματα τα οποία συχνά δεν γίνονται αντιληπτά μόνο μέσα από τη λογική ανάλυση.
Μπορεί να αφορά και εσένα;
Αναρωτήσου…
Έχεις παρατηρήσει να επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο σε διαφορετικές σχέσεις;
Νιώθεις ότι πάντα σε αφήνουν τελευταίο;
Ότι επιλέγουν κάποιον άλλον;
Ότι δυσκολεύεσαι να κρατήσεις μια σταθερή σχέση, ενώ αλλάζουν μόνο τα πρόσωπα;
Ή μήπως το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται στα οικονομικά, στην εργασία ή ακόμη και στις φιλίες σου;
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η αιτία βρίσκεται στην οικογένειά σου.
Ίσως όμως αξίζει να εξερευνήσεις αν υπάρχει μια ιστορία που δεν έχει ακόμη ειπωθεί.
Όταν αλλάζει η ιστορία, αλλάζει και η ζωή
Ένας από τους σημαντικότερους στόχους της συστημικής αναπαράστασης δεν είναι να αλλάξει το παρελθόν.
Αυτό είναι αδύνατο.
Είναι να αλλάξει η σχέση μας με το παρελθόν.
Να αναγνωριστούν άνθρωποι που κάποτε αποκλείστηκαν.
Να αποκτήσει θέση αυτό που έμεινε στο περιθώριο.
Να πάψει ένας απόγονος να κουβαλά, ασυνείδητα, ένα φορτίο που ίσως δεν του ανήκει.
Για πολλούς ανθρώπους, αυτή η αναγνώριση γίνεται η αρχή μιας διαφορετικής πορείας.
Όχι γιατί αλλάζουν οι άλλοι.
Αλλά γιατί αλλάζει η θέση από την οποία οι ίδιοι σχετίζονται με τον κόσμο.
Μήπως το πρόβλημα δεν ξεκίνησε από εσένα;
Αν νιώθεις ότι η ζωή σου γράφει συνεχώς το ίδιο κεφάλαιο, ίσως αξίζει να σταματήσεις να αναρωτιέσαι μόνο:
«Τι κάνω λάθος;»
Και να κάνεις μια διαφορετική ερώτηση:
«Ποια ιστορία μπορεί να επαναλαμβάνεται μέσα από εμένα;»
Μερικές φορές, η απάντηση δεν βρίσκεται στις τελευταίες σου επιλογές.
Βρίσκεται σε μια ιστορία που ξεκίνησε πολύ πριν από εσένα.
Ανακάλυψε τα μοτίβα που επαναλαμβάνονται στη ζωή σου
Μάθετε περισσότερα από το
Εγγραφείτε για να λαμβάνετε τις πιο πρόσφατες αναρτήσεις στο email σας.
Greek 
English